Nesuicidаlno sаmopovređivаnje dece i mlаdih u Srbiji

Lаborаtorijа zа eksperimentаlnu psihologiju vаs pozivа nа tribinu sа temom „Inside out: Nesuicidаlno sаmopovređivаnje dece i mlаdih u Srbiji„, o kojoj će govoriti Аnа Rаdаnović (Institut zа pedаgoškа istrаživаnjа, Beogrаd).

Tribinа će se održаti u četvrtаk, 31. oktobrа u 15 čаsovа u prostorijаmа Lаborаtorije zа eksperimentаlnu psihologiju nа Filozofskom fаkultetu u Beogrаdu (suteren).

Nesuicidalno samopovređivanje (Non Suicidal Self-Injury, NSSI) definiše se kao namerno i direktno nanošenje telesnih povreda sebi bez suicidalne namere, iako se pokazalo da korelira sa suicidalnošću. Ozbiljnost ovih povreda varira od povreda koje se mogu sanirati u kućnim uslovima (npr. kopanje svojih krasti) do onih koje moraju biti tretirane od strane medicinskog
osoblja (npr. lomljenje svojih kostiju). Najčešći oblik nesuicidalnog samopovređivanja je zasecanje kože oštrim predmetom, najčešće žiletom (cutting). Interesovanje za proučavanje ovog ponašanja kontinuirano se intenzivira poslednjih godina, posebno od kada su u petom izdanju Dijagnostičkog i statističkog priručnika za mentalne poremećaje (DSM V) predloženi kriterijumi za nesucidalno samopovređivanje kao novi mentalni poremećaj.

Prvi deo predavanja biće posvećen osnovnim pitanjima kojima su se istraživači bavili – koje su funkcije nesuicidalnog samopovređivanja, koji su faktori rizika za nesuicidalno samopovređivanje do sada pronađeni i kako stručnjaci pokušavaju da redukuju intenzitet i kvantitet nesuicidalnog samopovređivanja? U drugom delu predavanja biće prezentovani rezultati studije “Srpska ACE studija: Negativna životna iskustva u detinjstvu” u okviru koje se nesuicidalno samopovređivanje ispitivalo na reprezentativnom uzorku nekliničke populacije.

Koja je prevalenca nesuicidalnog samopovređivanja u Srbiji? Koja negativna životna iskustva u detinjstvu doprinose pojavi i učestalosti nesuicidalnog samopovređivanja? Da li su pokazane razlike po polu? Konačno, govoriće se i o značaju proučavanja nesuicidalnog samopovređivanja od strane istraživača i praktičara, kao i važnosti njihove saradnje u zajedničkoj borbi za efikasan tretman ovog problema.

Pošalji komentar

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Neophodna polja su označena *